Voormalig doelman Ronald Waterreus ziet dat PSV zich op meerdere vlakken sterk ontwikkelt en beschouwt dat als een duidelijk signaal richting Feyenoord. Volgens hem is het verschil van vijftien punten op de ranglijst geen toeval, maar het resultaat van consistent beleid en doordachte keuzes die in Eindhoven op verschillende niveaus goed uitpakken.

Een belangrijk voorbeeld dat Waterreus aanhaalt, zijn de stadionplannen van PSV. Het Philips Stadion moet richting 2030 worden uitgebreid van 35.000 naar 55.000 plaatsen. Daarmee laat PSV volgens hem zien dat de club vooruit denkt, terwijl Feyenoord in zijn ogen al jarenlang in dezelfde situatie blijft hangen rondom het stadiondossier.

In zijn analyse is Waterreus uitgesproken en hij ziet PSV inmiddels als de dominante club in Nederland. ”Ajax en Feyenoord gaan ‘de boertjes’ van PSV nooit meer inhalen”, schrijft hij in De Limburger. ”Ik had het op deze plek willen hebben over Feyenoord – Ajax, de klassieker die zondagmiddag meer weg had van een persiflage op een wedstrijd. Maar ironisch genoeg was de uitslag op voorhand sowieso al bijna bijzaak.”

Ook de situatie in Rotterdam en Amsterdam komt aan bod. ”In Rotterdam-Zuid hebben ze het al een halve eeuw over een nieuw stadion. In Eindhoven stáát dat stadion er over vier jaar gewoon. In de Arena bepaalt Jordi Cruijff. Een man zonder noemenswaardige staat van dienst als technisch directeur. Iemand die, wanneer hij Henk de Bruin had geheten, nu waarschijnlijk taxichauffeur was geweest. Of chef-magazijn van een vishandel in Voerendaal. Het is slechts wachten tot de volgende crisis en daarmee gepaard gaande stammenstrijd in Amsterdam.”

Volgens Waterreus wordt PSV geleid door mensen met verstand van zaken, waardoor de organisatie floreert. Over Feyenoord is hij kritischer, met name over de aanstelling van Robin van Persie als hoofdtrainer. ”Met elke andere achternaam dan Van Persie had Robin nu het tweede elftal van Willem II of PEC Zwolle getraind. Alleen: hem wegsturen, iets dat objectief gezien de enig juiste beslissing is, heeft ondubbelzinnig tot gevolg dat zijn baasjes en vertrouwelingen ook sneuvelen. Gehecht aan het pluche, kiezen zij dus eieren voor hun geld. Bij Ajax en Feyenoord leeft, kortom, een politiek van pappen en nathouden.”