‘Weinig grote spelers hebben het gemaakt als toptrainer en Van Persie is de volgende die het probeert’

Ruud Gullit heeft in zijn column in De Telegraaf gereageerd op de huidige positie van Robin van Persie bij Feyenoord. De oud-international schaart zich achter de bekritiseerde hoofdtrainer en laat zien begrip te hebben voor de omstandigheden waarin Van Persie momenteel opereert. Daarbij trekt Gullit een vergelijking met zijn eigen periode als trainer in De Kuip en benadrukt hij dat de publieke aandacht voor Van Persie aanzienlijk groter is dan voor veel van zijn collega’s in de Eredivisie.

”Ik hoop en gun Robin van Persie dat hij slaagt als trainer van Feyenoord”, schrijft Gullit. ”Hij heeft het moeilijk, het loopt niet, de vele blessures werken niet mee en de aandacht voor hem en Feyenoord is extreem. Ron Jans bij FC Utrecht en Melvin Boel bij Go Ahead Eagles zitten in een vergelijkbare situatie, maar daar hoor je veel minder over.”

Volgens Gullit is die extra druk onlosmakelijk verbonden met de status die Van Persie als speler had. ”Weinig grote spelers hebben het gemaakt als toptrainer en Van Persie is de volgende die het probeert. Na zo’n spelerscarrière weet je dat iedereen meekijkt en dat alles wat je doet onder een vergrootglas ligt. Misschien heeft hij er zelf het minste moeite mee omdat hij het is gewend, maar veel van zijn spelers ondervinden daardoor extra druk.”

De voormalig Ballon d’Or-winnaar herkent die dynamiek uit eigen ervaring. “Zelf heb ik in eenzelfde situatie gezeten als trainer van Chelsea, Newcastle United en Feyenoord. Vaak lees of hoor ik dat ik mislukt zou zijn, maar dat is niet het geval. Met Chelsea heb ik de FA Cup gewonnen en met Newcastle United stond ik in de finale. Maar ben ik geslaagd als toptrainer? Nee, dat niet.”

Tot slot kijkt Gullit met een kritische, maar realistische blik terug op zijn trainersloopbaan. ”Achteraf gezien was ik ook niet in de wieg gelegd om toptrainer te worden. Ik ben erin gerold omdat Chelsea mij na het vertrek van de trainer vroeg om speler-manager te worden. Dat kon ik niet weigeren, maar eigenlijk heb ik het nooit echt leuk gevonden. Maar het voelt niet alsof ik ben mislukt, wel dat ik niet ben geslaagd als toptrainer. Daar zit toch een wereld van verschil tussen.”